Vandaag heeft Yona haar eerste vaccins gekregen. Ik was zelf behoorlijk zenuwachtig, de spaanse dokters ondertussen kennende vreesde ik toch wel wat voor een hardhandige aanpak bij het prikken. Maar dat viel uiteindelijk goed mee. En al heeft Yona haar keel na elke van de drie prikken haar keel eens heel erg hard open gezet, toch vond ik haar behoorlijk stoer vandaag! Want het moet gezegd, ik verschoot toch van de dikte van de naald waarmee de vaccins werden gezet. Een snelle omrekening van die verhouding lichaam/naald naar mijn eigen lijf deed mij even slikken.
‘Gelukkig beseft ze het nog niet’ moest ik denken. En in het naar huis wandelen mijmerde ik nog eventjes verder over wat we onze kinderen toch aandoen: picuren, neus-ontsnotten met zeewater, ...
‘Zou ik dat zelf fijn vinden?’
Ik denk het niet nee!! Sorry Yona, bij deze, maar het is voor je eigen goed (bah! aan het schaamteloos gebruiken van ‘t allerergste ouder-excuus ontkomen ook wij niet blijkbaar...)
Maar Yona is dus zonder twijfel een stoere. Want een half uur na de bewuste picuur lag ze al weer opgewekt en glimlachend aan mijn borst te drinken.
You rock girl!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten