Ingesneeuwd!

Granada is dezer dagen omringd. Omringd door sneeuw.
Waar we een week geleden de sneeuw op de hoge bergen zagen liggen zijn nu ook de heuvels met wit poeder bedekt. Het lijkt wel of heel Europa onder een wit deken bedekt is, gezien de vele berichten over dolle sneeuwpret in Belgie. Het is misschien wat snel geconcludeerd natuurlijk om te zeggen dat het dan overal tussen Zuid Spanje en Belgie ook wel aan't sneeuwen is zeker?

Veel sneeuw hebben we zelf echter nog niet gezien. We zijn zo stom geweest om onze stevige wandelschoenen al mee naar Belgie te geven. De gedachte van koude en natte voeten houdt ons in de stad. Voorlopig toch, want bij Thomas kriebelt het wel stevig om toch eens met Yona naar die 'eerste sneeuw' (voor haar...) te gaan kijken.
Als we er geraken hoor je er zeker nog van!
En anders stellen we die heugelijke eerste keer tot in Zweden uit. Ik ben alleszins nooit naar Zuid Spanje afgezakt met de drang naar sneeuw, mij zal je niet horen klagen!

We hebben hier ondertussen weer heel wat bezoek over de vloer gehad. Gezellige boel, dat moet gezegd zijn. En nu zijn we voor anderhalve week terug met z'n drietjes vooraleer mijn ouders komen. Ik kijk er enorm naar uit dat zij Yona na twee maanden nog eens terugzien!

Via de blog konder en zij en U natuurlijk al wel zien hoe ons klein mevrouwtje lacht, kirt, veranderd is. En dat blijft ze doen, aan een sneltempo!
Gisteren ontdekte ze het 'pollekes wrijven'. Ge weet wel, zoals een slechterik die zich verkneukelt in het leed van de goeie. Enfin, daar leek het volgens ons op... Versta ons echter niet verkeerd! Wij keken enkel geboeid naar Yona's HANDEN he, voor de rest is zij ons aller engeltje! Geen vleugje slechterik te bespeuren.
Al moet ik toegeven dat de liefde niet alle 24 uren van de dag vollop stroomt, door die aderen van mij. Na een dagje zorgen, voeden, baby-babbelen, lachen,... is het rond 7u 's avonds eventjes genoeg. Dan ben ik zoooooo blij dat Thomas van zijn werk terug komt. En met plezier die Pona van me overneemt. Had ik dit al eens eerder gezegd? Sorry dan. Want ik wil opnieuw geen verwarring scheppen over het feit dat ik Yona de Pona graag zie he!!

Misschien moeten we toch ook wel iets doen aan die bijnaam... Ik zou er zelf niet erg mee opgezet zijn moesten mijn ouders me steevast Tinne de Pinne hebben genoemd. Maar wat doe je eraan, als je zo spontaan dingen begint te zeggen tegen je kleine spruit?! Suggesties voor een charmantere bijnaam die op Yona rijmt zijn altijd welkom!

Hasta luego!