't Is dat het lange uitstellen het alleen maar moeilijker maakt om iets nieuws te posten: Waar ga ik de mensen dit keer mee verrassen, om de oren slaan of toefluisteren.
Er gebeurt hier in Uppsala zo veel, en tegelijk ook vaak hetzelfde. Niets om een geweldige blogtittel op te plakken zal ik zeggen...
Ik vrees trouwens dat dit de komende maanden toch de blog van een (eenzame) huismoeder gaat worden. Aan dat bijvoegelijk naamwoord probeer ik natuurlijk te ontkomen. Wat aardig lukt, gelukkig. Maar waarom ik zo zeker ben van dat huismoederschap? Wel, hier in Zweden kunnen de kinderen pas vanaf 1 jaar naar de creche. Gelukkig is er het geweldige initiatief 'Oppet Forskola', of Open Creches zoals ik het vrij vertaal. Daar kan ik op woensdagvoormiddag terecht met Yona om samen met andere mama's (en een enkele papa) liedjes te zingen, te spelen, te kletsen.
Mijn leven als huismoeder valt hier dus voorlopig nog beregoed mee!
Getuige de guitige snoet van ons mevrouwtje:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten