Eindelijk!

Eindelijk!!!! Eindelijk zijn we aan de gezondere hand!
De voorbij twee weken hebben we zowat in quarentaine geleefd hier, met z'n drietjes ziek, koortsig, hoestend, en af en toe echt vloekend... Je kan je wel voorstellen dat ons plezier niet opkon toen we deze ochtend eindelijk nog eens buiten kwamen, bij blauwe lucht(!), om te gaan zwemmen. Ik heb Yona nog weinig zo uitgelaten gezien! We vertelden haar dat we 'gaan zwemmen', 'bij de andere kindjes'. Meteen lichtte haar gezicht op en riep ze enthousiast 'ande tintjes!'. Ik hoop dat ze morgen ook zo enthousiast is om terug naar school te gaan. Het feit dat ze zo gebrand is om andere 'tintjes' te zien stemt me optimistisch ;-)
Ja, want met dat ziek zijn konden we niet eens afspreken met de buren! Met Yona's grote liefde Lukas bijvoorbeeld of diens nieuwe zusje en broertje. Sinds een paar dagen is de tweeling van Stephanie en Andrew thuis en ik ben zooo benieuwd om heb te bezoeken. Maar uit veiligheidsoverwegingen doen we dat pas wanneer we alle drie 100% genezen zijn. Nog even niet dus, Thomas hoest nog.
Maar oh, want doet het een deugd om terug een energieke Yona door de living te zien hollen. Op en top deugeniet. Zoals het hoort voor een 15 maandertje.
De dagelijkse portie Little Einsteins is ingeruild voor interactief/actiever speelgoed en tekenstiften. Ook daar zijn Thomas en ik dankbaar voor. Hoe goed het ook opgevat is, die Einsteins, na 15 keer hetzelfde avontuur is de fun er echt wel af hoor. Yona van haar kant geniet natuurlijk van herhaling en herkenbaarheid. Ze zingt nu zelfs al liedjes van de Einsteins mee!!