Luchtschilderingen

We wonen op het platteland. In de rust. 

Maar dus ook op 25 minuten rijden van ons geliefde Uppsala. 

Daar waar we vroeger woonden, ligt nog steeds de unief waar Thomas gaat werken, we hebben er nog vrienden wonen, dus we komen er zeker vaak. 

En vooral Tine en Wiede zijn de laatste twee weken meermaals op en af gereden, om samen in de Oppen Förskola te kunnen gaan spelen. 

Een traject dat ondertussen al zo vertrouwd aanvoelt, trakteert ook bijna elke keer op prachtige luchtschilderijen. Ik kon het niet nalaten er een impressie van mee te geven hier.

 Die Oppen förskola, waar ik net van sprak, wel dat ziet er dan weer zo uit: 

Dit is 'het speel-huisje'. Om verwarring tussen Oppen förskola en Förskola te voorkomen. Want het eerste, daar ga je mét mama en papa naartoe. Dat tweede is eigenlijk de crèche/kleuterschool. 
Vanaf volgende week maandag begint Wiede daaraan. Maar nu dus eerst met mama hierheen. 
Ook met Yona kwam ik hier ruim 11 jaar geleden heeeeeeeeeeel regelmatig. Dezelfde lieve dames begeleiden de activiteiten nog steeds. Het was enorm fijn om met hen bij te praten. :-) 

Omwille van corona is de werking al sinds maart buitenshuis. Gelukkig hebben ze een mooie tuin. En warme kleren! Want wat een tonnen respect voor die twee geweldige dames, Kristine en Sonja, dat ze er in weer en wind waren voor ouders die met hun spruit kwamen spelen.

Vorige week waren er diertjes op bezoek! Echte knuffel-diertjes.

Elke dag om 10:45 begint de 'sangstunden': samen liedjes zingen. 

Wiede's favorieten zijn de laatste drie liedjes, 

want dan mogen (moeten) de ouders de kindjes de lucht in gooien. 

Er zijn hier heel leuke, gekke schommels. 

Eigenlijk bedoeld voor een kleine uk en z'n mama of papa. 

Maar zoals je ziet kan Wiede 'm helemaal alleen aan!