Een brede uiteenzetting over de verschillen in aanpak, levensomstandigheden, cijfer-evoluties tussen België en ons tijdelijke thuisland Zweden zal ik jullie besparen.
Maar toch kan ik het niet laten om mijn verwondering te delen.
Hier in Uppsala zijn de cijfers het aller slechts van heel Zweden. Dus de algemene beleidslijn, die werd uitgezet in maart en waar men echt op lange termijn probeert aan vast te houden, moest wijken voor lokale verstrengingen.
In vier puntjes:
-Vermijd het openbaar vervoer.
-Vermijd contact met mensen buiten diegene waar je mee samenwoont.
-Neem maatregelen zodat alle algemene restricties nog beter kunnen gevolgd worden (beperk aantallen, pas openingsuren aan, zoek digitale alternatieven)
-Bovenstaande richtlijn wordt ook specifiek voor werkgevers omschreven, met concreet voorbeeld van thuiswerk.
Gevolg: Wij leven voor de komende weken in een sociale lockdown.
Alle vrienden die we hier hebben zullen zich daadwerkelijk aan het tweede gebod houden.
Bij mezelf bespeurde ik echter een lichte maar niet te ontkennen impuls om ze in de mate van het schappelijk toch nog wat vrij te interpreteren , die tweede richtlijn...
Het bewijst dus alleen maar mijn aanvoelen, dat er bijna geen groter verschil kan zijn met België. Waar mensen dit soort algemene richtlijnen helemaal niet zo strikt en massaal zouden opvolgen.
Ofwel hebben wij hier in Zweden gewoon 'toevallig' enkel zeer plichtsbewuste vrienden?
Ik hoop gewoon heel erg hard dat overal waar extra maatregelen van kracht zijn gegaan, de cijfers ook zo snel mogelijk zullen dalen. Om de moed erin te houden.
Hou moed!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten