De donkere dagen van 2020 tikken hier ook gestaag weg.
Donker omdat het al rond 15:00 echt wel... wel ja, donker (!) is.
Donker ook omdat dat ene beruchte virus roet in heel wat lekker eten gooit.
Zo moeten we hier in Zweden veel typische winter-feestelijkheden missen.
'Waar zeur je over, Tine, jullie zitten daar toch goed!?' hoor ik u eigenlijk terecht wel denken.
Dus zeuren ga ik niet doen. Ik ben vooral nog steeds verwonderd, over alle leuks dat ze hier (normaalgezien) op poten zetten.
Gisteren was het bijvoorbeeld Nobel-dag. Geen dag om zomaar voorbij de laten gaan. Het is de dag waarop alle winnaars van de nobelprijzen door prinses Victoria worden ontvangen in het stadhuis van Stockholm. Voor een officieel diner. Met muziek, speeches en een live-uitzending op nationale TV!
Ik had er ook al over gehoord in het woonzorgcentrum. Daar stond een Nobel-lunch op het programma. In de gemeenschappelijke activiteitenruimte waren lange tafels mooi gedekt, en een lekker driegangen menu werd geserveerd. Maar ook op scholen houden ze 'formele diners' met kinderen in kostuum, kandelaars en een dans-bal na de lunch! Geweldige toch!?
Dit jaar echter niet, zo vertelde een vriendin me.
Archiefbeeld - Nobellunch in de school
Zo zijn ook alle Lucia-feestelijkheden, die er dit weekend zouden aankomen, afgelast.
Ik permiteer me hier toch een :-( want naar dit feest had ik specifiek wel echt uitgekeken...
Het lichtfeest, met koorzang, kaarsjes, Lussekatter en peperkoek. Normaalgezien wordt dit met kinderen en ouders samen op school gevierd. Nu zullen enkel de kinderen samen zingen, peperkoek smullen en het hopelijk toch warm krijgen van binnen.
Archiefbeeld - Kinderen verkleden zich in op school als Lucia, kerstman of peperkoekenmanneke
Archiefbeeld - Lucia en bijhorende koor vormen samen de Luciatåg ('Lucia-trein')
Hoe vieren ze het dit jaar in het woonzorgcentrum?
Daar bakte ik met één van de bewoonsters deze week zelf Lussekatter:
Het was twee jaar geleden dat ze de typische Lussekatter nog bakte.
Dus was ze in haar nopjes, al 'smaakt de safraan lang niet meer als vroeger'. :-)
En vandaag ging ik alvast bij één van de bewoonsters samen naar Lucia-liedjes luisteren. Ze genoot en kon naar eigen zeggen nooit té veel naar dat éne lied luisteren...
De mooie amaryllis die ze op haar tafel heeft staan noemt zij zo mooi 'överraskningsblomma'.
Maar na het lijstje van al wat 'minder' of 'niet' is hoorde ik gisteren toch ook een grappig item op de radio. Over MEER, namelijk meer worstjes!!!
In alle grootwarenhuizen werd de laatste maanden een beduidende verhoging in de verkoop van worstjes vastgesteld. Jaja. Zou Corona hier voor iets tussen zitten? :-))))
Ik durft het alvast te stellen, want ook wij hebben onze portie ingeslagen, voor menig 'korv grillning'. Het is gewoon de ideale (en enige!) manier om vrienden te kunnen zien. Buiten bij het vuurtje.
En dan past zo'n worstje toch best?!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten