Leven in de VS

Op herhaaldelijk verzoek, uit veschillende hoeken, wijden we graag wat uit over het leven tussen 'Den Amerikaander'. Correct was het vermoeden van velen dat het toch een heel andere cultuur is waar je in terecht komt. Al wil ik meteen ook zeggen dat het heel moeilijk is om over 'DE' VS en 'de Amerikanen' iets te zeggen obv onze beperkte ervaring hier. 

Omdat we in Madison leven. Omdat de VS, als ik me niet vergis (ik ga hier nu geen atlas onder het spreekwoordelijke stof halen...) groter is dan Europa. Omdat ze hier in de VS zelf ook echt wel onderscheid maken in 'bevolkingsgroepen', vooral naar gelang de plaats waar ze leven en de culturele verschillen die daaruit voortvloeien. Het verschil tussen de mensen hier in het noorden en de zuiderlingen uit Texas is in hun ogen even groot als het verschil dat wij zien tussen Finnen en Spanjaarden. Ge moet nie vragen hoe moeilijk het is om EEN kam te vinden waarover je deze hele natie zou kunnen scheren...

Hier in Madison, op de bus en in de stad, zie je eigenlijk vooral gematigde blanke studenten. En natuurlijk ook Asiaten. Massa's! Maar da's eigenlijk echt wel 'import'... In bepaalde buurten, eerder dichten naar de grote winkelcentra toe, zijn er meer Afro-Amerikanen. De air en de jeire die ze tentoonspreiden is in mijn ogen wel heel typisch. 'Gelijk in de films...' Thomas en ik hebben er ons al over verbaasd hoe die jeugd toch allemaal dezelfde stijl heeft: dikke jassen met pelsen randen, een ietswat waggel-achtige stap, ze houden graag speelse, plagerachtige en luidruchtige conversatie achteraan in de bus. Een stadsmadammeke als ik geraak er soms ietsiepietsie geintimideerd van... De blanke jonge Amerikaanse student die je hier in het centrum dan weer heel vaak ziet draagt sporty kleren, heeft een sympatieke doch ietswat afstandelijke uitstraling. Maar laten we vooral niet in de stigmatiserings-val trappen. Hum. 

'Zoveel mensen, zoveel wensen en zoveel verschillen' zingt Pieter Embrechts. Ondanks zijn beperkt succes als zanger heeft hij wel overschot van gelijk hierin!

Ik heb natuurlijk geen diepte onderzoek kunnen uitvoeren, maar EEN ding waarvan ik stiekem vermoed dat het alle Amerikanen eigen is is het gebruik van het stop-/tussen-/beginwoord 'Like'. 'Like I wanted to ask him if he like couldn't handle it. I mean like, you know. He was like always doing stupid stuff.' Om maar een voorbeeld te geven...  Als je er eenmaal op gaat letten is het onvoorstelbaar. Op de bus bijvoorbeeld, wilde ik dan toch eens tellen hoeveel keer ik het woordje 'like' rondom mij kon horen. Na 4 of 5 minuten heb ik ontmoedigd opgegeven. Ik had heel graag kunnen zeggen dat ik op mijn weg van thuis naar het stadscentrum X-aantal keer 'like' heb mogen horen. Maar dat tellen was echt te vermoeiend, 't ging gewoon te snel!!

Wat ook wel opvalt, hier in de VS, zijn de huizen waarin mensen wonen. Wij wonen nu juist naast een hele sjieke buurt. Als we daar rondwandelen komen we vaak ogen te kort. Het staat er eigenlijk vrij vol gebouwd, met copieen van het witte huis (vooral met accent op het voorportaal), japans-geinspireerde villa's, Frank Lloyd Wright huizen (geintegreerd in de natuurlijke omgeving) en huizen die lijken weggeplukt uit de zwitserse bergen of een Sissi-film. Maar anders zijn het overwegend houten huizen waar de mensen in wonen. Ze doen me verdacht vaak denken aan wat wij kennen als sjalets. Ze zijn vaak kleurig geverfd, de ene is daarin al meer een waaghals als de andere. Maar in de winter geeft dat wel een fleurig zicht. Die houten huizen staan hier ook weer in alle maten, al viel het me wel meteen op dat ze voornamelijk klein zijn.

Zoals we ook al wel eerder op deze blog hebben gezegd komt een groot deel van de 'Amerikaanse Cultuur' natuurlijk via de televisie bij ons binnen. Maar ik geloof echt wel dat dat voor ons zo aanvoelt net omdat we hier niet zo heel lang zijn, nog niet wo veel mensen kennen, nog niet zo heel veel gezien hebben buiten Madison.  En dat zal hoogstwaarschijnlijk zo blijven. 

Gelukkig komen de broer en zus van Thomas in april nog langs, zodat we onze portie toeristische bezienswaardigheden toch nog binnen krijgen voor we huiswaards keren.

Tot snel!

(joehoe!!)