Vooral om aan te geven dat wij hier, samen met u Belgen in Belgenland, vol ongeduld aan het wachten zijn op warmere dagen. De sneeuw, het ijs, de koude wind... ik wil er bij deze het laatste woord over gezegd hebben, en wel het volgende: Het was een unieke ervaring, maar we hebben ons hart er niet aan verloren, toch niet nee! 
We hebben natuurlijk wel de perfecte winter uitgekozen om hier de noordelijke Noord-Amerikaanse wintertoestanden te ontdekken. Het heeft hier in Madison dit jaar meer dan DUBBEL zoveel gesneeuwd als ooit tevoren... Een record van 100 inches (2,5 m) sneeuwval.
Maar dus: we zijn de winter nu wel wat beu. De witte sneeuwlandschappen ogen al helemaal niet meer zo 'wauw'. En Thomas kon het gisteren tijdens onze wandeling niet laten om het meer een handje toe te steken bij zijn/haar smeltproces (mannelijk? vrouwelijk? taal-freaks help me, of vergeef me mijn onwetendheid op z'n minst...).
En toen die Tokke daar zo enthousiast het ijs probeerde te breken met stenen, stokken en ander geweld, kreeg ik opeens een totaal a-typisch-tine idee voor van die jack-ass mannen. Hihi. Ik deel het toch graag eventjes met u.
Ge ziet hieronder op de foto een steen op het ijs liggen. Dat ijs is stilaan aan het smelten nu, je hoort het kraken als je goed luistert. Ik kan u zeggen, wij noch de ervaren ijs-vissers wagen er zich dezer dagen niet meer op. Maar 'hoe cool' zou da zijn om op zo van dat ijs te PETANQUEN! Die steen is dan eigenlijk het zwarte balletjes waar je zo dicht mogelijk moet bij gooien. En als iedereen zijn worp geworpen heeft moet je natuurlijk ook je eigen petanqueballen terug halen!! Hoe lang duurt zo'n spelletjes? Tot er iemand door het ijs zakt! deuh... ;-)
1 opmerking:
Proficiat met uw verjaardag Thomas.
Vanwege de familie De Somer-Van Riet
Een reactie posten