Geen geheel

U moet me excuseren, het kan er hier niet altijd lyrisch aan toe gaan. Ik heb ook geen samenhangend verhaal in mijn hoofd terwijl ik deze eerste regels neertyp. Gewoon, dat we nog eens iets van ons willen laten horen. En dat we jullie een paar (ge)zichten van Uppsala willen laten zien.



Wisconsin Badgers!!


Yona doet een dutje in het groen net buiten Uppsala. Noot aan de aandachtige kijker: wij proberen nog geen politieke overtuiging aan Yona over te brengen! Die sjaal is trouwens dezer dagen (terug) enorm hip onder de jongkies, en is daarbij super handig als 'gordijn' tijdens het wandelen. Ne.


Ik ben Yona en ik kan iets!
'Ik moet mij wel nog heel goed vasthouden, en soms vergeet ik het bestaan van zwaartekracht waardoor ik terug op mijn billen terecht kom. Maar al bij al is dit toch al ferm, niet?'


Vorig weekend, of het waren er eigenlijk al twee geleden... zijn we voor het eerst met Yona in de rugzak gaan wandelen. We hebben moeten vaststellen dat een wandeling van meerdere uren er waarschijnlijk nog niet meteen in zit. Yona moet nog wat wennen aan dit transportmiddel. En onze ruggen ook... Maar bij de eerste 'rit' zat ons mevrouwtje toch wel al luidkeels te kirren en 'aaaaaaa'-en. 'Aaaaaaa' is voor Yona een duidelijke uitdrukking van plezier maken, op haar gemakje zijn. Je moet het horen om eigenlijk te weten wat we bedoelen. Kom gerust eens langs! ;-)




Van de ene schone naar de andere schone:



Dit kiekje hoort eigenlijk nog bij de vorige post. Maar goh, ik was wat lui om me aan het 'bewerken', 'heropslaan' ed te wagen. Vandaar er hier nog effen tussen gezwierd:Een nachtelijk zicht op de Domkyrke van Uppsala. Ik was persoonlijk toch wel onder de indruk.


Zicht op Uppsala vanop het roze kasteel.
Schoon he!
Komt dat zien, komt dat zien...