onder de indruk

Hoewel het leven hier van dag tot dag rustig z'n gangetje gaat kunnen we toch spreken van een aantal opmerkelijke hoogtepunten. Zweden, moeten we toegeven, houdt nog veel geheimen voor ons in. We willen heel graag het land en de omgeving van Uppsala verkennen, maar er ook effectief op uit trekken lijkt minder evident. Het is zo gezellig cocoonen in't weekend!

Ondanks het lange 'to discover' lijstje kunnen we toch al een niet onbelangrijk punt afturven: Zweedse diners!
Een voorsmaakje op film, met naderhand wat meer tekst en uitleg. Alstublieft:



U hebt het goed gezien, men zingt. En niet erg gereserveerd, zoals we dat ondertussen wat gewoon waren van de Zweden. Maar laten we beginnen bij het begin.
Thomas en ik waren vorige vrijdag uitgenodigd op een diner ter gelegenheid van een doctoraatsverdediging. Het was nota bene Yona's eerste babysit ervaring. Of moeten we toegeven dat die ervaring vooral voor ons spannend was. Yona heeft dat schitterend gedaan! We hebben dan ook een pracht van een babysit, mijn Columbiaanse vriendin Adriana, waar YOna het duidelijk voor heeft ;-) Maar laten we niet van onderwerp veranderen. Het diner dus.
Zoiets bestaat hier net als bij ons uit een aperitief, voorgerecht, hoofdgerecht, dessert en koffie. Enigzins verbaasd waren we toch wel over de manier waarop bij dat eten alcohol wordt geschonken: Champagne bij het binnenkomen, sterke drank en bier bij het voorgerecht, wijn bij het hoofdgerecht en snaps bij de koffie. 'Van zo'n mix moeten die mensen toch elke morning after koppijn hebben!!' Thomas kon er niet van over. En heeft zich dus ook tot het strikte minumum 'eentje van elk' beperkt. Nu, over de drank wil ik niet verder uitwijden want het was dus vooral de zangstondes die ons verrasten. Het is in Zweden blijkbaar gebruikelijk dat er bij officiele diners uitvoerig wordt gespeeched (ok, begrijpelijk) EN gezongen (ge...wat?!).
Het vreemdst is dat die speeches en liedjes niet tussen de gerechten vallen maar om de haverklap wanneer je net een warm...lauw...kou stuk vlees in je mond hebt gestoken. Inderdaad. Het eten wordt tijdens al die intermezzo's alleen maar koud. Ik zat naast een ex-doctoraatsstudent die duidelijk ervaring had met dit soort etentjes want nog voor de eerste speech was het leeuwendeel van zijn bord al naar binnengespeeld. Ik zat daar met mijn koud varkenshaasje...
Een kort woordje misschien nog over de liedjes. Het zijn vooral drinkliederen, waarvan een heel aantal textueel wat aan de gelegenheid zijn aangepast. De gemiddelde tafelgast had het daar echter niet moeilijk mee, zo bleek, en zong telkens uit volle borst mee. Het moet toch zijn dat deze liederen op bijna alle diners op het 'menu' staan. De absolute apotheose is het laatste lied, waarbij iedereen achtereenvolgens inhaakt en heen en weer wiegt, rechtstaat, op de stoel staat en vlak voor het einde hard op de tafel slaat. Een perfect synchrone slag! ...Hier kan chiro Crescendo nog iets van leren als het op 'voor spijs en drank' aankomt.
Kort gezegd: een officieel Zweeds diner meemaken is ontegensprekelijk een cultureel evenement.

Verdere hoogtepunten die ik toch wel het vermelden waard vind zijn de prachtige lente die we hier meemaken. De bloesems tonen hun pracht hier allemaal tegelijkertijd, terwijl dat in Belgie toch iets meer verspreid is, niet? En ik besef steeds meer dat de volgende winter een harde dobber zal worden, nu ik weet hoe Uppsala in het groen oogt.

Maar last but not least kunnen we fier melden dat 'papa' stevig in the running is om Yona's eerste woordje te worden! We wachten nog 'bevestiging' af ;-) Maar eergisteren heeft ze toch al twee keer kort achtereen 'papa' gezegd wanneer Thomas in de buurt kwam. En die fier natuurlijk...