Witte jubileum!

Moest er zoiets bestaan als ne wittejubileum, naast de goude-, zilveren- of diamanten-, dan zou het vandaag DE perfecte dag zijn om daar het honderdste bericht aan te wijden!
Vandaag is Uppsala namenlijk witter dan wit! En ook kouder dan koud (-16 graden!)...
Deze ochtend bij het gaan zwemmen reden Yona en ik door een maagdelijk wit landschap. Prachtig onder een straalblauwe hemel. Spijtig dat ik mijn fototoestel niet bij had. Nu, ik moest zowiezo toch alle aandacht op de auto houden want die durfde af en toe wel eens scheef te schaatsen. Ik denk dat ik na die 2,5 jaar hier een ervaren sneeuwchauffeur ga zijn, al zeg ik het zelf!
De buitenwijk waar we gaan zwemmen ligt wat hoger dan de rest van de stad, dus het was wel even spannend of we er gingen (op) geraken. Maar zonder probleem, bleek onderweg. Gelukkig, want Yona geniet deser dagen echt enorm van het spletsen. Ze is veruit de luidruchtigste in het hele zwembad!En ik heb zo’n vermoeden dat ons Yona dat eigenlijk niet enkel in dat zwembad is... ‘Een echte vedet’ zal ik maar zeggen. ;-)
Op onze terugweg van het zwembad, zo’n anderhalfuur later, lagen de besneeuwde vlaktes rond Uppsala, de heuveltjes en trottoirs er al iets minder maagdelijk bij. De ruimdiensten waren nog eens extra langs geweest. Maar ook eenieder die wat zin heeft voor sneeuwpret vandaag is er met langlauf of sle op uit getrokken door diezefde maagelijke heuvels en weilanden. Misschien wagen Yona en ik ons straks ook nog even buiten voor een tochtje op de slee. Nog iets waar ze zo van kan genieten!
En wat dan diene witte jubileum betreft: Ik stel voor dat die altijd mag gevierd worden wanneer een mens kontent is om te zijn waar hij is, te leven waar hij leeft, te kennen wie hij kent, ... net zoals je je gelukkig voelt wanneer je je warm ingeduffeld en onder een stralende zon in een wijds wit sneeuwlandschap bevindt...
Onze witte jubileum zouden we dus vandaag kunnen vieren!!
Want ik denk dat ik voor ons drie mag spreken als ik zeg dat we tot nu toe echt al heel dankbaar zijn geweest voor de plaatsen waar we hebben gewoond, de mensen die we hebben ontmoet, de ervaringen die we hebben opgedaan en het geluk dat we hebben om dit als gezinnetje mee te maken!
En nu ik toch even de gewichtigen tour op ga: Heel erg bedankt ook aan jullie, trouwe lezers! Want het is door jullie reacties dat ik goesting blijf hebben om te schrijven. Te berichten. En soms wat te stoefen ;-)...
Op naar meer dus! We zijn hier nog niet uit-geavontuurd, en dus jullie ook nog niet uitgelezen!!!

Heel veel liefs,
Tine, Thomas en Yona