Het is niet dat we ‘the battle of the presidents’ echt zo nauw hebben gevolgd, maar toch moet het Yona hebben aangesproken. Getuigt deze uitspraak, toen we vanochtend naar school liepen en ze plots een verdwaalde verkiezingsaffiche zag hangen:
“He! Mama! Hoe komt het dat de foto van ‘de baas’ daar hangt?!”
Tja, ‘de baas’. De essentie die zij heeft onthouden uit onze educatieve uitleg bij de presidentiele verkiezingen zeker?
En zijn we blij dat het Hollande is die de komende 5 jaar de plak gaat zwaaien?
Zijn onze vrienden hem welgezind, of eerder ontgoocheld dat Sarkozy moet aftreden?
Ik rep er geen woord over...ik hoor er geen woord over.... Het lijkt wel een ongeschreven regel dat politiek hier in Frankrijk echt tot de absolute privesfeer hoort.
Of moet ik zeggen: zo is het voor de gemiddelde (huis)moeder. Want feit is wel dat Thomas samen met zijn collega’s al middaaaaagen lang over de politieke wissel heeft gediscussieert.
Ach, dit is ten slotte een blog geschreven door een (gelukkige!) vrouw aan de haart. En in mijn ogen is het dus tout court geen onderwerp voor gekeuvel, die presidentsverkiezingen.
-Ik bijt nog eens van mijn tartelette au citron-
Dit blogbericht schrijf ik vanuit mn eersteklas zitje op de Thalys naar Belgie. Een weekendje voor mezelf. ‘k Was net op de Thalyshomepage over de beste citroentaarten van Parijs aan het lezen,... kwam daar de stewardess 2 minuten later met een schoteltje vernaperingen langs, waaronder citroentaartjes! Moest ik gewoon aannemen, toch??
TE mooi toeval om te negeren quoi!
Zou monsieur Hollande ook citroentaart lusten?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten