tic toc...

Het einde is nu echt plots daar... al zie je aan de staat van het huis nog niet echt dat we hier over minder dan een weekje weg zijn.
Er zijn al wel dozen gepakt, maar ik probeer halstarrig de leefruimtes ‘in ere’ te houden. De glazenkast met cd's en boeken zal er pas als laatste aan geloven (deze namiddag of morgenvroeg is dat dus...), het speelgoed van de kinderen ligt er nog lekker rommelig bij...
En gisteren hadden we zelfs zowaar nog een feestje thuis!
Het is gek om weer eens afscheid te moeten nemen van een hele hoop mensen. Niet wetende hoe het contact verder zal lopen. Hun leventje hier gaat gewoon verder z’n gang. Ons leventje in Belgie neemt een vliegende start. In welke mate zullen we ontkomen aan het gezegde ‘Uit het oog, uit het hart?’
... Gisteren hebben we alleszins genoten om nog even samen te zijn met de mensen die mee ons verblijf hebben gekleurd. Dat neemt niemand ons nog af.
Merci, merci a tous!