Besluit.

Na 5 jaar (en voor Thomas zelfs 9!) buitenlandse omzwervingen nu terug in Belgie. Ja, officieel zelfs inwoner van Leuven!
Na 2 jaar thuis zijn bij de kindjes, morgen weer aan het werk.
Na vele jaren gemeubeld huren, nu eindelijk onze eigen inboedel daar waar hij naar onze smaak best past.
Na 2 vreemde talen, binnenkort in het Nederlands naar school.

Van een keerpunt gesproken...
Nee, eigenlijk eerder van  

een     spRONg   in

       het           bekende!
         
Even spannend als 't officiele equivalent van dit gezegde.
Even vertrouwd omdat we terugkeren naar iets dat we al kennen.

Het is de draad enerzijds opnemen en tegelijkertijd op heel wat vlakken opnieuw beginnen.Nieuwe avonturen staan ons hier te wachten. Maar ze zullen toch helemaal anders zijn dan wat het buitenland ons gaf:

De US, de aangename kennismaking met dat land, de cultuur, de mensen. Een concrete ervaring die ons beeld van deze aparte maatschappij heeft helpen nuanceren.
Spanje, Granada. Het mooie leven, enerzijds door wat zo'n unieke plek je biedt, maar ook door de komst van ons eerste kindje. Immens genieten was dat.
Zweden. Ons hart verloren. Zullen we er toch ooit gaan wonen? Ze hebben ons daar alleszins nog niet voor de laatste keer gezien! Die natuur, de mensen die we daar hebben leren kennen, charmant Uppsala. En nog zoooo veel moois om te blijven ontdekken. We love Sweden!!!
En dan Frankrijk. Een beetje zoals we begonnen zijn: het leren kennen en leren apprecieren van een 'buur'. Het was alleszins de perfecte tussenstop onderweg naar 'thuis'. Over de Franse Administratie zullen we nog lang narazen. De vrienden blijven we koesteren!

En nu dus "thuis". Niet langer OP STAP!


...