Jan Leyers

Hi!
Een dikke week geleden sprak ik al over die fameuze draai, bijna gevonden zei ik toen. Wel ondertussen moet ik toegeven dat het er nog altijd niet helemaal van gekomen is... hem te vinden. Het is vooral niet zo gemakkelijk omdat Thomas en ik in een heel ander soort leventje zitten hier. Qua 'bezigheden' dan vooral. Thomas is razend druk bezig met zijn werk. En daar ben ik ook heel blij om. Daarvoor zijn we uiteindelijk naar hier gekomen. Maar ikzelf daarentegen ben de laatste week wat blijven trappelen.

Er waren een aantal vooruitzichten, zoals 'Nanny' worden. Maar daar is dan toch iets mis gelopen: Omdat ik maar tot begin mei hier ben is het voor families natuurlijk veel interessanter om iemand in huis te halen die toch op langere termijn kan werken. Vrijwilligerswerk ziet er wel meerbelovend uit, maar toch nog altijd een tikkelte te weinig concreet naar mijn goesting. Alleszins, ik wéét wel dat mijn dagen er over enkele weken heel ander zullen uitzien, maar het is nu met momenten toch moeilijk om dat zelf echt echt te geloven.

Gelukkig is er Jan Leyers! Om mijn wandelingen door de sneeuw op te luisteren met muziek. PPMichiels nemen we erbij... Want 't is toch vooral als Jan Leyers als lead-stem een geweldige Soulsister hit door mijn Ipod jaagt dat ik een spontane glimlach moeilijk kan onderdrukken en mezelf op mini dans-stap-pasjes betrap.

Maar ook om het Belgische TV-gevoel bij ons op te roepen kunnen we altijd bij Jan terecht. We hebben de dvd's van 'De weg naar Mekka' mee genomen. Wie de reeks op Canvas zag weet waar ik het over heb. Wie dat niet deed: 't is een aanrader van formaat! Dat Belgische TV-gevoel is des te meer oooh zo fijn, want Thomas en ik zijn het meteen over eens geraakt: TV in de VS sucks! Je vindt hier gewoon geen enkele deftige nieuwsuitzending, laat staan iets over het buitenland!Reclame om de 5 minuten. Van de 70 posten die we kunnen ontvangen zenden er 35 non-stop soaps uit en de overige een mengeling van reality TV (vb. 'Bad girls' over een bende trutten die voornamenlijk met elkaar vechten), human interest ('How to look good naked' - huh?) of reportages over dieren (nog net te pruimen, als je even wil ontspannen voor de buis).
Je hebt het onwaarschijnlijk allemaal ook al wel eens gehoord van andere mensen die voor ons de VS bezochten. Wij kunnen alleen maar zeggen: We confirm! en...

Lang lang lang leve Jan Leyers!!