De tijd vliegt hier in de grote stad...
Door het tijdsverschil besef ik dat ik bij het typen van dit verslag eigenlijk al 3 dagen na vertrek pas nieuws uitbreng.
Ik ga er in sneltempo door, met wat kiekjes.
Het meest hartverwarmende moment na 2 dagen New York: 'de groten' die aan het eind van de dag alle activiteiten en bucket-list items overlopen om finaal te besluiten dat New York tot nu toe als overall rating een dikke 8,5 of zelfs 9 verdient! (de meningen lopen lichtjes uit elkaar, maar de tendens is wel duidelijk, quoi!)
Gisteren, op dag 1, verkenden we 5th av. De super dure shoppingstraat, waar de kids finaal tóch die winkels gespot hebben waar we even konden binnen gaan, en ja hoor... ook daadwerkelijk onze portefeuille opentrokken. Een basket-truitje voor Wiede, een IloveNY t-shirt voor de meisjes en real American candy voor Pelle.
We verkenden ook Central Park. Of toch het zuidelijkste deel ervan. De moeite, zelfs in de zinderende hitte. Met op verschillende plaatsen echt adembenemende uitzichten. 
's Avonds kookten we op ons appartementje. Zie je het voor je? Zo'n echt appartementsblokje zoals in de films, met een hoge trap naar de voordeur. Jaja, zo wonen wij voor 4 dagen in the big apple!
Kids deden de afwas, Wiede lag al KO in de zeten om 7:00. En dus trok ik met 'de groten' (Yona, Pelle en Feline) naar een uitzichtsplekje dat ik hier in de buurt, in New Jersey, had gespot.
New York ontgoochelde opnieuw totaal niet!
Vandaag, dag 2, trokken we met wat stramme spieren en nog een vleugje jet-lag opnieuw de stad in.
Richting down-town Manhattan dit keer:
9/11 Memorial - indrukwekkend mooi.
Te voet over de Brooklyn Bridge - indrukwekkend warm.
Picknick op een strandje met zicht op boververmeldde iconische brug - indrukwekkend iconisch.
Nog even langs 5Below (ook gisteren op 5th av. stopten we in deze keten - ik hoop dat het geen dagelijks ritueel wordt) - indrukwekkend verleidend.
En toevallig belandden we op Times Square, aangetrokken door de bilboards die uitdeinen in de omliggende straten - indrukwekkend... indrukwekkend, ja.
Doorheen de dag bekruipt met het wrangen gevoel: Was het wel slim om de reis met zo'n knaller te starten? De ene kick na de andere? Gaat de rest van de reis dan niet verbleken bij al het... indrukwekkends dat we hier nu beleven?
Maar Yona stelt me gerust, als ik haar mijn mijmering deel tijdens de laatste metro-rit huiswaarts:
"Helemaal niet mama! Nu kunnen we gewoon al zeker zijn dat de reis zowiezo geslaagd is!"
Geen opmerkingen:
Een reactie posten