Eventjes het noorden kwijt

Het wordt stilletjesaan al meer routine: om 7u opstaan, me zelf snel klaarmaken, Yona uit bed, samen ontbijten, kleren aan en per buggy tot aan 't Schooltje'. Nu het nog 'inscholing' is voelt alles wel nog behoorlijk spannend. Vanaf volgende week wordt heel het creche-gebeuren echter zonder meer 'gewoon'. Maar nu nog even niet... Het is vandaag weer een mijlpaal-dag zelfs!
Ik zit namenlijk te bloggen van thuis uit, terwijl Yona bij Zahra is, en bij Joanna, Ellen, Jacob, ...
Ja! Vandaag is de eerste keer dat ik Yona echt heb afgezet op de creche, en er niet meer ben gebleven.
Een goeie vriendin van me zei me onlangs 'Zorg dat je iets te doen hebt, die eerste keer dat je Yona echt achterlaat in de creche!'; Dus heb ik bij het thuiskomen meteen papier en pen gepakt en me een heel todo lijstje genoteerd. Oa eventjes bloggen ;-)
Het voelt echt gek. Ik ben een beetje 'verloren', het noorden wat kwijt. Het huis is zo stil.
En tegelijkertijd ben ik ook blij. Met de ruimte en de tijd ik nu krijg voor eigen dingen:
-Afwas
-Papier-bak uitkuisen
-Zweedse opdracht afmaken
-kleren opruimen
(een greep uit het bewuste Todo lijstje)
En morgen, als het huis er netjes bij ligt, ga ik de nieuwe tijd ook eens gebruiken om rustig in een boekje te lezen. ;-)