Med små steg... (Stap voor stap)

Eerst even dit, het moet me van het hart, ookal probeer ik op onze blog de weerpraatjes te beperken: Vanochtend heeft het hier GE-SNEEUWD!! In OK-TO-BER, stel u voor sèg! Witte vlokken, die op de daken bleven liggen en in het gras. Voor even maar. Maar toch...

En door dat koude koude weer zijn Yona en ik vanochtend opnieuw naar het schooltje vertrokken. Heb even getwijfeld of ik het per auto zou doen... maar hoe loom is dat! ;-)

Vandaag liet ik Yona eens zo relaxed achter. Na Zahra's positieve noot van gisteren kon ik me veel beter op m'n Zweedse les focussen. Ik dacht bij mezelf: "Laat die hele inscholing ook maar eventjes gewoon z'n gang gaan, het komt uiteindelijk goed." En ik geloofde ook werkelijk wat ik daar dacht, en dat deed deugd!
Ik hoop dat Yona zelf ook voelt dat het stapje voor stapje beter gaat. Bij het oppikken vertelde Zahra me dat ze Yona in haar buggy in de tuin had gezet. En daar had Yona zich dan blijkbaar toch wel op haar gemak in gevoeld, de omgeving zitten observeren. Eens ze terug binnenkwamen was het terug moeilijker, maar blijkbaar is dat volledig normaal wanneer kindjes de ruimtes nog niet helemaal gewend zijn. En Zahra lichtte ook nog toe dat ze nu, bij de inscholing, vooral proberen om Yona op haar gemak te doen voelen in die verschillende omgevingen (de tuin, de leeshoek, de speelhoek, de eethoek, de rustige kamer...). Alle speciefieke Bulan-routines en -gewoontekes leert ze daarna dan kennen.
Zahra zei zelfs, bij het vertrekken, dat zij er alvast in geloofd dat Yona zich tegen vrijdag goed zal voelen in 't schooltje.
Spannend...